oru orma

എന്നാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക്‌ വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും കൊടുത്തു തുടങ്ങിയത്? എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും പിടി കിട്ടുന്നില്ല. വിഗ്രഹ ആരാധന തുടങ്ങിയ കാലത്ത് ഈ വസ്ത്രം ഈസ്വരന്മാര്‍ക്ക് നിഷിധംയിരുന്നോ എന്ന് സംശയം തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?
ചെറുപ്പത്തില്‍ kottayam തിരുന്നകര മഹാടെവനെയും തൊഴുതു പടി ഇറങ്ങി ശ്രീ കൃഷ്ണ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉണ്ണി കൃഷ്നെയും തൊഴുതു ക്ഷേത്ര കുളത്തിനു sideil ഉള്ള ഇട വഴിയില്‍ കൂടെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ വലതു വശ് ത് ഉയരം കൂടിയ ഒരു മതിലില്‍ ഉള്ള ചെറിയ ഒരു ദ്വാരത്തില്‍ കൂടെ നോക്കി തൊഴുക പതിവായിരുന്നു. തീരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ എത്തി വലിഞ്ഞും പിന്നീട് കുനിഞ്ഞു നോക്കിയും അകത്തു എന്താണെന്നു അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ട് ഫ ലി ച്ചില്ല.
Tippuvinte പടയോട്ടക്കാലത്ത് കോഴിക്കോട്ട് നിന്നും പ്രാണരക്ഷാര്‍ത്ഥം ഓടി വന്ന ഞങ്ങളുടെ പൂര്‍വികര്‍ കൂടെ കൊണ്ടുവന്ന ശ്രീ രമ വിഗ്രഹം അവിടെ ഉണ്ടെന്നു മാത്രം അറിയാമായിരുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ദര്‍ശനം നിരോധിചിരുന്നത് എന്തിനെന്ന് അറിയില്ല. മതിലില്‍ “V” shapeil ulla oru opening il കൂടി അകത്തു പ്രവേശിച്ചു കുടുംബത്തിലെ ഏതെന്കിലും പുരുഷന്‍ ഒരു തിരി കതിച്ചലായി..എന്തായാലും ഒരു ഉച്ചക്ക് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ ഈ കോട്ടക്കകത്ത്‌ എന്താണെന്നു അറിയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു..പത്തും പതിനഞ്ചും വയസ്സുള്ള പുരുഷന്മാരും ആര് വയസ്സുള്ള ഒരു ആണ്‍ കുട്ടിയും അകത്തു കയറി. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കാവല്‍ നിന്ന്..തിരിച്ചിറങ്ങിയ പുരുഷന്മാര്‍ ഒരു ഗൂദമായ ചിരിയോടെ നടന്നു നീങ്ങി. ഏറ്റവും ചെറിയ പുരുഷന്‍ മതില് ചാടാന്‍ പേടിച്ചു ഞങ്ങളുടെ സഹായം തേടി. എന്നിട്ട് ഉറക്കെ ഒരു announcement.. “ആ അമ്പോറ്റി ഉടുക്കക്കുന്ടിയ”. അപ്പോഴല്ലേ ഗുട്ടന്സു  മനസ്സിലായത്....ഉടുതുണി ഇല്ലാത്ത ശ്രീരാമനെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ കാണണ്ട എന്ന് തന്നെ.
ഇപ്പോള്‍ അതെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ തോന്നുന്ന സംശയം ആണ്, എന്ത് കൊണ്ട് ഒരു കഷണം തുണി കൊണ്ട് ആ ഭഗവാന്റെ നഗ്നത മറക്കുന്നതിനു പകരം ഇത്ര വലിയ മതില്‍ കെട്ടി സ്ത്രീകളെ അകറ്റി നിര്‍ത്തി? അന്ന് വിഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഉടയാടകള്‍ നിഷിധംയിരുന്നോ?
ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആ ക്ഷേത്രം ജീര്‍ണിച്ചു പോയിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ശ്രീരാമന് ഉടയാടകളും പൂജയും ഒക്കെ ഉള്ള ഒരു ക്ഷേത്രമായി അത് മാറിയെന്നു കേട്ട്..

Radha

നമ്മള്‍ കേരളീയര്‍ മാത്രമേ കൃഷ്ണനെ രാധയില്‍ നിന്നും അകറ്റി ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രതിഷ്ടിചിട്ടുല്ല്....ബാക്കി എല്ലാവരും രാധേ ശ്യാം അല്ലെങ്കില്‍ രാധേ കൃഷ്ണ എന്നെ പറയാറുള്ളൂ..തിരുവനന്തപുരം അഭേടനണ്ടാസ്രമത്തില്‍ മാത്രമേ കൃഷ്ണന്റെ അഭിമുഖമായി നില്‍ക്കുന്ന രാധയെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ചെറിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണനും വലിയ രാധയും. രാധയ്ക്കും പൂജ ഉണ്ട്. രാധക്ക് സാരി ഉടുപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങും ഉണ്ട്....വയസ്സായ ഒരു സന്യാസിനി അമ്മയാണ് അത് ചെയ്യുന്നത്..നിവര്‍ന്നു നില്ക്കാന്‍ മേള, ഒരുപാടു വയസ്സായി, കൂണും ഉണ്ട്..അമ്മയെക്കാള്‍ വലുപ്പമുള്ള രാധ..സരികളെല്ലാം ഓരോരുത്തര കൊണ്ടുവരും..ഓരോന്നും ഉടുപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തി ഒരു ദിവസത്തെ പൂജ കഴിഞ്ഞു സാരി തിരിച്ചു കൊടുക്കുമം..curtain ഇട്ടു മറച്ചു അമ്മ രാധയുടെ സാരി മറ്റും..സ്വന്തം ശരീരത്തില്‍ പോലും നേരെ ഉടുക്കാന്‍ അറിയാത്ത ആ അമ്മ രാധയെ ദിവസവും ഒരുക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ എത്ര വലിയ Bridal make up cheyyunna beauticianum അതിശയിക്കും....സാരിക്ക് മാച്ച് ചെയ്യുന്ന ആഭരണങ്ങളും ഒക്കെ ധാരാളം ഉണ്ട് രാധക്ക്....എന്നും സന്ധ്യക്ക് ദീപാരാധന ആകുമ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ കണ്ണിനു കുളിരെകാന്‍ ഈ രാധ ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കും. കൃഷ്ണന്റെ ദീപാരാധന തൊഴുതു നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നാല്‍ രാധയുടെതും തൊഴാം....
ഈ ആശ്രമത്തില്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി അഖണ്ട നാമജപം നടക്കുന്നുണ്ട്..നമുക്കും അതില്‍ പങ്കു ചേരാം. ഒരാള്‍ നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ മറ്റൊരാള്‍ തുടങ്ങും....കേരളത്തില്‍ രാധയെ പൂജിക്കുന്ന വേറെ ഏതെന്കിലും ക്ഷേത്രം ഉണ്ടോ?

Thippangote Temple

We all know the story of Markandeya. He knew he was to die on his 16th Birthday. He was an ardent devotee of Lord Shiva. The time approached and Kalan [Yama] came to capture him. Markandeya ran and reached Nava Mukunda temple at Thirunnavaya. This is a beautiful temple of Lord Krishna on the banks of Nila [Bharathapuzha] river.
Markandeya managed to enter the temple and prayed to Mukunda to save him. Mukunda answered, “I have no power to save your life, so get abhayam with Shiva.” Suddenly a door was formed at the back of the Sreekovil and Mukunda helped Markandeya to escape through it. The door closed on its own, and we can still see that closed door unable to be opened by anyone.
There was a huge Arayal tree on the way which split open to help Markandeya to reach the Thrippangote Shiva temple. That tree fell a few years back.
Markandeya entered the temple and held on to Shivalingam. But by this time Yama reached there and threw the knotted rope on him. But the Shivalinga too caught in the rope. The furious Shiva killed Yama with His Trishool and saved Markandeya. Then Shiva got out of the Sreekovil threw the Trishool with blood of Yama in the pond. Then Shiva took three steps and sat down.
The pond and four Shivalingams in separate Sreekovil are worshiped even now.
 If we know the story we will be astonished to see that this happened in real in our own Kerala. A ShivaLingam was formed wherever Shiva touched his feet. The lingam which formed where He sat down is the main sanctum now. There is a Prathishta of Nava Mukundan too in this temple.
After the Nigraha of Kalan, mankind had to go through “Kalanillatha kalam”. Then how that problem was solved is another story.....

Hindu Temples

Anantha Shayanam

All Hindu devathas are worshiped in our temples. Still most of the temples have the main deity Shiva, Vishnu or Devi.

There are two types of idols in our temples. One is “Achalam” which cannot be moved and the other is “Chalam” that can be moved. Those that are not moved are usually made of stone or “Shila” and rarely some are of “KaduSharkara”. These Vigrahams are known as “Moola vigraha” which are installed inside the Sreekovil. The ones that can be moved are usually used for Ezhunnallippu during Utsavam and daily Seeveli.

Moola Vigrahas are seen in 3 postures, Sthanaka, in standing posture, Aasana or sitting, and Shayana or lying down. Only Mahavishnu’s Vigraha has Shayana Prathishta.

The Vigrahas have two expressions, “Ugra” and “Soumya”. Ugra moorthis usually have protruding eyes, teeth and nails, which give a fierce appearance. Narasimha moorthi, Bhadrakali and Parasuram Vigrahas have this roopam.

The soumya Vigrahas are extra ordinarily beautiful. It is believed that worshiping them brings inner peace, and all prosperity. The upasana of Ugra moorthis is to achieve worldly wealth through improper methods or for the destruction of enemies.